Drewniane opowieści.

W domu moich rodziców podłoga pięknie skrzypi, najróżniejsze opowieści snuje. Zaś w moim dawnym pokoju zamiast sufitu drewniana belka pełni honory. Jakże tam pięknie u nich lasem pachnie! Już nieraz pisałam o tym, że miłość do drewna to ja z domu wyniosłam. Mam wrażenie, że każdy najmniejszy kawałek potrafi jakąś własną historię opowiedzieć. Są też tacy, którzy tym historiom nadają piękną oprawę, którzy prawdziwe cuda z tego drewna tworzą. A ja potem chętnie zapraszam te rzeczy do naszego domu, otaczam się nimi i od razu tak jakoś cieplej na sercu się robi…

Na stole rozsypane klocki… Takie co to prawdziwym dzieciństwem pachną. Obracam je delikatnie w dłoni, a tam słowa klucze jak miłość, pokój, jak maleńkie serduszko idealnie w tym klocku wyrzeźbione i uśmiech, tyle uśmiechu… Są takie rzeczy, które tworzą ten nasz dom, które ciepła mu dodają. Są przedmioty, który nigdy nie wyjdą z mody bo w nich nie o modę, a o duszę chodzi. W tych naszych czterech ścianach codziennie życie się toczy, słychać śmiech Mai, płacz Antka, ulubioną muzykę mojego męża, czasem głosy naszych przyjaciół. Do tego naszego domu często wpada moja siostra i pierwsze kroki do pokoju Mai kieruje, najczęściej tam razem kawę pijemy bo przecież oderwać Je od wspólnej zabawy nie sposób… I ja tak lubię kiedy ten nasz dom taki pełny, wesoły, radosny, kiedy te zabawki porozrzucane, a na talerzach ciepłe ciasto. A w Majki królestwie kolejne nowości… Drewniany wózek, taki co to może jeszcze i jej dzieci będą się nim bawić. Dawno nie widziałam u mojej Maleńkiej takiej radości jak kiedy ten wózek do nas przyjechał. I zaraz wszystkie lalki i misie tam wylądowały. A teraz mi ciągle na środku salonu stoi, no potykam się o niego wiecznie, obija mi Majka nim wszystkie ściany, a on bardziej niż one wytrzymały. Jest taki, że jak na niego patrzę to i we mnie mała dziewczynka się budzi… I czuć w tym naszym domu dzieciństwem, słychać odgłosy dobrej zabawy. Jak kiedyś zamarzyłam sobie o własnej rodzinie, to dokładnie taki obraz przed oczami miałam…

W tym naszym domu tak wiele drewnianych opowieści. Mebli co mój mąż sam dla nas zrobił, różnych mniejszych przedmiotów z kawałka drzewa wyrzeźbionych i zabawki… Moje dzieci mają najróżniejsze. Te ręcznie szyte i te wkurzająco- śpiewające. Mają takie, które zachwycają i te co straszą plastikiem. Ale najbardziej z nich wszystkich lubię te z drewna i na całe szczęście Maja też po nie właśnie najczęściej sięga. Tym swoim wózkiem z wielkim zaangażowaniem się bawi i z klocków buduje wieżę taką wysoką, aż do nieba… Antoś pełza po całym pokoju, a za sobą w rączce autko ciągnie. Takie co to całe z drewna ale pięknie obrobionego, że aż ma ochotę się je głaskać, gładkie takie, jedwabiste… Bach auto w buzi ląduje, no jakżeby inaczej…

Niedługo dzień dziecka i nie wiem czy już prezenty pokupowane macie, czy może jeszcze nie… U nas jest zasada taka, że na ten dzień nie kupujemy za wiele, za to od rana do nocy jak najpiękniej dzień dzieciom wypełniamy, tysiąc atrakcji, niespodzianek i przede wszystkim wspólnie czas spędzony. Ale jeśli byście chcieli coś dziecku podarować to ja proponuję żeby to była taka rzecz z duszą, taka w której jakaś historia jest zaklęta, zabawka co to będzie później przez pokolenia przekazywana. Bo są rzeczy ponadczasowe i tak bardzo porządne, z pasji i miłości tworzone. Są takie, które drewniane opowieści będą snuć dzieciom i ich właśnie szukajcie w Wooden Story.


Bo drewno to zapach, to pasja, to miłość. Bo z drewna powstają prawdziwe czary…

A jakie w Waszym domu słychać drewniane opowieści? Podzielcie się nimi koniecznie!