Czas na prawdę…

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

Wnętrzarskie natręctwa.

Stało się. Wyrzuciłam to z siebie;) Pewnie patrzycie teraz nic nie rozumiejąc. Natręctwa? Wnętrzarskie w dodatku? Ale, o co chodzi?! A tu prawdziwy dramat się rozgrywa!;) Otóż jak wiecie uwielbiam aranżować, przestawiać co się da, urządzać dom wciąż na nowo, ale mam też tak, że jak coś już ustawię, ułożę sobie idealnie, to nawet drgnąć to nie może. Musi być dokładnie pod tym a nie innym kątem, identycznie tak jak postawiłam. Wyobraźcie to sobie; dom z dwójką małych dzieci, kotem i facetem kompletnie mojego natręctwa nierozumiejącym, a tu ma się jakiś przedmiot nawet o milimetr nie przesunąć. Oczywiście nie dotyczy to wszystkiego. Kanapa na przykład może sobie po całym salonie fruwać, a co tam. Wazony z kwiatami, co chwilę gdzie indziej, świeczki itd. również. Ale! Mam taką kuchenną ściereczkę, no cudna, Green Gate’a w ukochany wzór. Jak tylko przyszła ułożyłam ją sobie idealnie, pomarszczyłam tam gdzie miała się marszczyć i powiesiłam na mojej miętowej półce kuchennej. Mój mąż raz odważył się ją ruszyć… I nawet nie, że do wycierania naczyń, czy że do rąk przetarcia, nie na aż taką zbrodnię to by się nie odważył;) On potrzebował ją do jakiś zdjęć… Następnie po prostu ją odwiesił. Normalny człowiek, w normalnym domu nawet nie zwróciłby na to uwagi. Ale u nas moje natręctwo dało o sobie znać. Bo szmatka zaczęła inaczej się zwijać(!). Śmiejcie się, śmiejcie, a ja chyba godzinę siedziałam próbując ją ułożyć tak jak to było poprzednio. I choć wszyscy domownicy z trzylatką na czele, i odwiedzający nas goście twierdzili, że nie widzą różnicy, ja wiedziałam swoje. Ba! Spoglądać w tamtą stronę nie mogłam, co mi nie przeszkadzało w tym czasie pół domu poprzestawiać, ale szmatka miała wisieć tak jak poprzednio, bo inaczej załamanie nerwowe gwarantowane!

Zaś największym źródłem rozpaczy są moje ukochane CBL. Zawsze jakimś szatańskim podszeptem skuszę się żeby je gdzieś sobie przewiesić, do jakiś zdjęć wykorzystać, a potem… Potem moi drodzy prawdziwy dramat się rozpoczyna. Bo z tymi cottonsami to ja mam tak, że one muszą być idealnie „poskręcane” tzn żeby jak najmniej kabla było widać. I zawsze mi się wydaje, że wcześniej było lepiej. I siedzę później półgodziny i je sobie „skręcam”, po czym po chwili stwierdzam, że jeszcze tam za bardzo kabel w oczy się rzuca. Postanawiam poprawić… A jak poprawię to zawsze jest gorzej… Czarna rozpacz normalnie. Mąż w osłupieniu patrzy, Maja co chwilę zerka upewniając się czy ta jej mamusia naprawdę oszalała, a ja jak wariatka dysząc siedzę i cottonsy zwijam;)

Najgorsze, że to natręctwo łapie nagle, tak bez ostrzeżenia. Kot biegł, za nim biegła Majka, łubu dubu z półki spadł foto album. Zwyczajnie człowiek by podszedł, podniósł, postawił, zapomniał. O nie! Nie w tym domu! Pranie nierozwieszone, obiad niedokończony, bałagan taki, że najlepiej to by sobie wstał i wyszedł, a ja… Ja Kochani fotoksiążkę przez półgodziny ustawiałam. Bowiem ona pod kątem stała i ja za nic w świecie pod takim samym nie potrafiłam jej na nowo ułożyć…

Już widzę Wasze załamywanie ramion, już słyszę te szepty „no taka to ma problemy”… Uwierzcie mi, dla mnie to tak samo idiotycznie brzmi jak dla Was. Ale cóż poradzę jak to silniejsze ode mnie;) No natręctwo takie, że mąż to niedługo na terapie mnie wyśle. Matko, wyobrażacie sobie takiego prawdziwego faceta z krwi i kości, co kuchenną szmatkę pod idealnym kątem próbuje odłożyć?;) No horror, koszmar! Dramat do kwadratu! A ja właśnie do tego doprowadziłam;p Naczynia mogą być niepozmywane, blaty nieprzetarte, ale szmatka ma wisieć tak jak wisiała, koniec i basta!

Ech…. Jak sami widzicie moja prawda jest bardzo bolesna. Dobrze, że na blogu jakoś te natręctwa udaje mi się opanować, bo co by było jakbym jeszcze każdego z Was ścigała, że ma mi komentarze o takiej samej długości zostawiać?;p Albo na przykład, że liczba polubień ma zawsze wynosić sto? I potem bym Was tak przez cały dzień ścigała, wiadomościami pomstowała, że macie komentarz wydłużyć, albo wpis polubić, bo ja nocy inaczej nie prześpię! Oj całe szczęście, że to moje natręctwo tylko wnętrz dotyczy… Cieszcie się moi Drodzy, cieszcie..;p