Kuchnia w salonie czyli o aneksie kuchennym słów więcej niż kilka.

W poprzednim mieszkaniu mieliśmy kuchnię ciasną, maleńką, ale zrobioną jako osobne pomieszczenie. Pomieszczenie gdzie jak gary się piętrzyły, to wystarczyło zamknąć drzwi i nikt nie widział;) W obecnym domu, układ mieszkania sprawia, że kuchnia występuje jako aneks w pokoju głównym tudzież dziennym. Co prawda jest możliwość zrobienia tak, żeby ją zamknąć ścianą i całkowicie rozdzielić z salonem, ale póki co na pewno się na to nie zdecydujemy.

Jeśli chodzi o aneksy kuchenne, to mają one zarówno wielu zwolenników jak i przeciwników. Jedni lubią taką dużą, otwartą przestrzeń, połączoną z pokojem dziennym, inni zdecydowanie są za tym, że kuchnia to kuchnia i powinna istnieć jako odrębne pomieszczenie.

Nie ma co ukrywać, że zwłaszcza mając dzieci spędzamy w niej naprawdę sporo czasu. U nas jest tak, że gotuję zarówno ja jak i mój mąż, a tak naprawdę często bywało w naszym życiu tak, że On gotował dużo więcej;p Jak to ma się do układu naszego mieszkania? Ano tak, że uwielbiamy spędzać czas razem. Odkąd mamy więc aneks, to żadne z nas nie musi znikać za zamkniętymi drzwiami kuchennymi na długie chwile, nawet przygotowując posiłki możemy cały czas przebywać razem. Łatwiej jest o wspólne gotowanie, smakowanie i bliskość.

Kiedy jestem sama z Mają, siedzi sobie ona grzecznie na kanapie, ogląda ukochane bajki, a ja mając ją cały czas na oku mogę w spokoju robić obiad. Nie plącze mi się pod nogami, nie boję się, że coś ją oparzy, jest to dla mnie niezwykła wygoda. Moja przyjaciółka ma dość dużą zamkniętą kuchnię, z wielkim stołem, ale kuchnia to kuchnia i nie ma tam aż tyle miejsca by dzieci mogły swobodnie się bawić, a Ona w spokoju gotować.  Mając aneks i małe dziecko ten problem nas nie dotyczy. Maleństwo ogląda bajki, tudzież bawi się zabawkami w pokoju tuż przy nas, a my w spokoju gotujemy.

Niesamowicie cenię sobie taki układ. Bliskość dużego stołu, drzwi do ogrodu, spoglądania na całość domu z mojego „centrum zarządzania”;) Nie muszę być w zamknięciu, znikać na długie chwile, zmuszać Majki by siedziała ze mną w ciasnej, gorącej kuchni.

Siedząc zaś na kanapie też nie muszę wcale podziwiać względnie estetycznych garów bo postawiliśmy postawić kawałek ścianki, której rolą jest lekkie odgradzanie nas od aneksu kuchennego. Dzięki temu są jasno zarysowane strefy, tak że mimo, iż jest to jedno duże pomieszczenie, nie zlewa się całkowicie ze sobą i ewidentnie jest wyodrębniona kuchnia i salon. Odpoczywając na fotelu nie musimy podziwiać lodówki.

Lubie też tą przestrzeń, którą udało się uzyskać poprzez połączenie tych zwykle osobnych pomieszczeń. Lubię czuć w mieszkaniu oddech. Źle się czuje w zbyt małych powierzchniach. 

Taki aneks jest też niezwykle wygodny kiedy przychodzą do nas goście. Kiedy rozkładamy stoły i nie musimy przez pól mieszkania nosić pełnych półmisków i co chwile znikać samotnie w kuchni. Możemy podtrzymywać konwersację i szykować dla wszystkich kawę. I od razu jest tak swojsko, swobodnie. Wygoda ponad wszystko.

Nie ma też co ukrywać, że taki aneks sprawia, iż musimy się mocniej kontrolować i mobilizuje do częstszego sprzątania, w naszym przypadku to tylko na plus, chociaż nie rozleniwiamy się zbyt mocno;)

Kuchnia to podobno serce domu. Nasze serce jest połączone z cała resztą i dla nas osobiście jest to niezwykle wygodne. Za nic na świecie nie wróciłabym już do układu z poprzedniego mieszkania.

Jak to jest u Was; wolicie aneks czy jednak osobną kuchnię? Piszcie, jestem bardzo ciekawa;)