Wiosna, ogród i wspomnienia…

Wiosna rozgościła się w naszych progach… Najpierw powoli, nieśmiało budząc nas delikatnymi promieniami słońca, dodając energii o poranku, której ostatnio bardzo potrzebuję, aby ostatecznie rozsiąść się w każdym możliwym kącie. I tak promienie wesoło tańczą nam po ścianach, we wszelkich dzbankach i wazonach goździki ukazują swoją urodę, w ogródku azalia cała już obsypana kwiatami. Na domowym parapecie zaś kiełki pomidorów szaleją i rosną coraz wyżej, i wyżej. 

Postanowiłam w tym roku założyć swój mały ziołowo-warzywny ogródek. Zamarzyło mi się móc do posiłków zrywać własne pięknie pachnące zioła, przystrajać kanapki szczypiorkiem, na wyciągnięcie ręki mieć zawsze zieloną pietruszkę i zajadać się czerwonymi, soczystymi pomidorkami prosto z grządki. Wszystko świeże, własne i bez żadnych ulepszaczy. Okazuje się nagle, że obserwowanie wzrostu roślin, podlewanie, pikowanie może być bardzo emocjonujące. I tak codziennie grzebię sobie w tej ziemi, zauważam każdy nowy wypuszczony pęd, ba! każdy nowy liść sprawia, że przez dziesięć minut się szeroko uśmiecham i wącham wiecznie te moje kiełki, sprawdzając czy już prawdziwymi ziołami pachną. Niedługo nastąpi zaś wielkie przesadzanie do przydomowego ogródka. Jak ja się na to cieszę! Jeszcze sobie poziomki i może agrest posadzimy, słodki latem pachnący… I truskawki! Koniecznie! Ogródek nasz mamy naprawdę maleńki, a planów bez liku. Ale cieszę się z niego bardzo bo zawsze marzyłam, żeby mieć choć skrawek ziemi, na własny użytek, tak aby móc kolorowe kwiaty sadzić, te zioła właśnie i pod niebem ulubioną książkę poczytać. 

Ostatnio mnóstwo czasu tam spędzamy. Wiosna i słońce sprawia, że najchętniej całe dnie przebywalibyśmy się na świeżym powietrzu. Urządzamy sobie pikniki,  zajadamy się owocami,  pielęgnujemy świeżo zasadzone kwiaty i planujemy jak ten ogródek urządzić.

Doświadczenia ogrodniczego co prawda nie mamy żadnego, za to zapału co niemiara, a to podobno najważniejsze. Pamiętam za to z dzieciństwa, gdzie spędzałam mnóstwo czasu na działce dziadków, zapach świeżo koszonej trawy, smak właśnie dopiero co zerwanych soczystych porzeczek, agrestu  i innych rarytasów. Cóż to było za malownicze miejsce! Z boku działki płynął strumyk łączący się z jeziorem, w którym wszystkie dzieciaki ciągle się taplały, a za maleńkim, białym domkiem rozpościerał się las. Wieczorami paliliśmy ogniska, a w ciągu dnia wiecznie biegaliśmy po tej zielonej trawie…

A teraz w tym moim maleńkim ogródku ciągle te wspomnienia do mnie wracają i cieszę się tak bardzo, że moja córeczka również będzie mogła codziennie biegać po trawie, czując pod gołymi stópkami poranną rosę, tak jak i ja to w dzieciństwie robiłam… Więc póki co dosiewamy tą trawę i nawozimy aby w końcu nam porządna wyrosła.

Dużo słońca dla Was Kochani! 

Ps. Jakie odmiany powojników polecacie na wschodnią stronę?

• błękitne poduszki – Fiżka
• poduszka z kogutem, walizka – Tk Maxx
• pled – jysk
• koc – Agata meble
• filiżanki – Salzburg
• kubek z truskawkami – Green Gate
• chorągiewki – Nasz Piękny Dom