Sypialniane awantury Państwa P.

Z moim mężem tworzymy dość zgrany duet. Oczywiście bywa, że On całkowicie mnie nie rozumie kiedy na przykład ryczę pół wieczora bo odcień farby do włosów wyszedł zupełnie inaczej niż sobie wyobrażałam. I jeszcze to pocieszające; „Pochodzisz tak miesiąc, dwa, to się zmyje”. No jasne!…Pochodzę…Chyba co najwyżej z workiem na głowie! Albo kiedy patrzy na mnie, z tą miną taką pełną politowania, kiedy przez półgodziny układam skorupy w idealnej konfiguracji. Bo przecież co to za różnica czy dwa kubki z prawej czy trzy z lewej. Ech, nawet nie ma co tłumaczyć. Choć i ja nie zawsze tak całkowicie go rozumiem… No bo jak można twierdzić, że nie potrzebuje się kolejnego swetra? No jak?! Przecież to był zupełnie inny sweter. I jak można nosić koszulki jeszcze chyba z czasów liceum?! No po prostu do szału mnie to doprowadza. Jeszcze to głośne słuchanie muzyki w aucie, zwariować można! Ale tak poza tym jest całkiem nieźle. Dogadujemy się świetnie, uwielbiamy razem spędzać czas i mamy mnóstwo wspólnych pasji. Jest tylko taka jedna sprawa, która zarówno nas łączy jak i niestety dzieli okrutnie….

Mianowicie chodzi o spanie. Tak, tak moi drodzy. Największe, najbardziej karczemne, gwałtowne awantury w naszym domu o sen się rozchodzą! Bo my oboje uwielbiamy spać i żadne z nas nawet minuty porannej drzemki nie odda. A przy naszej dwójce maluchów o sen nie jest prosto, o nie! Kłótnie zaczynają się jeszcze spod przymkniętych powiek; „Idź zrobić śniadanie i kakao dla Mai”… „Eeee…chrrrr”… „No idź! Ja całą noc Antka karmiłam!!” Na co On obowiązkowo;„.Ja go przewijałem!, Ty idziesz!!!”. W tym czasie oczywiście Majka cały czas po nas skacze krzycząc głośno „WSTAAAWAJCIE, chcę kakao!!” Zaczyna się więc bardzo niepedagogiczne tzw przerzucanie dzieciaka. „Maja skacz po Tacie, trochę go pogilgocz to Ci zrobi”. „Majka idź do Mamy, przecież wiesz, że Ona robi najlepsze kakao” i.t.d Do tego jeszcze dochodzi entliczek-pentliczek gdzie zawsze wypada na tę drugą osobę i cała inna gama perfidnych sposobów, byleby tylko żadne nie wstało. Nieważne, że w tych warunkach i tak już się nie da spać. Ale jest tak ciepło, ta kołdra taka zachęcająca, to łózko wygodne, no jeszcze tak z pięć minutek poleżę… „Naprawdę nie możesz choć raz bez marudzenia wstać?!!” „A TY?! A Ty to co?!!!!” I tak w kółko. No istny kabaret. W skrajnych przypadkach nawet do przepychanek dochodzi, no ale cóż jakoś w końcu trzeba tego współmałżonka z łózka wygonić, wszystkie chwyty dozwolone.

Nie ma co ukrywać, Państwo P. uwielbiają łóżkowe pielesza i choć teoretycznie powinno ich to łączyć, to ech… Szkoda gadać!;p

Akcesoria do sypialni

Przy tych skrajnie małych ilościach snu, chociaż warto zadbać o jakąkolwiek sypialnianą oprawę. Poniżej kilka rzeczy, które sprawiłyby żebym już w ogóle najchętniej z tego łóżka nie wychodziła;)

Te rzeczy, w dodatku w takiej ilości, byłyby zapewne odrobinę zbyt słodkie dla Pana małżonka, ale cóż, może to właśnie jakiś sposób żeby go z tego łóżka wykurzyć… Jak sądzicie?;p