Życie.

Jeden dzień. Drugi. Trzeci. Czwarty.

Nie każdy znaczący. Nie każdy najistotniejszy. Wspomnienia gdzieś tam zarysowujące się delikatnie. Najważniejsze momenty i różne daty. Te, o których nie pamiętam i te o których pamiętać będę już wiecznie.

Pomiędzy palcami przelewam doświadczenia. Miętosze je sobie w dłoniach, czasami mam ochotę wykrochmalić, innym razem głęboko do szuflady schować. To co ważne i co mniej ważne gdzieś wiecznie tańczy ze sobą. 

I tak te dni lecą. Jeden. Drugi. Trzeci. Czwarty….

Pomiędzy nimi coś więcej. Ludzie.

Różne drogi.

Pomysły.

Wartości.

My.

I ja. 

To co istotne w międzyczasie nabiera treści. Bywały chwile buntu, bywały chwile z marzeń zbudowane i te wypełnione rozpaczą po brzegi. Były nauki po nic, i te, z których do dzisiaj czerpię.

Życie. Najczęściej krzykiem rozpoczęte i niejednokrotnie w krzyku się przewijające. Z różnymi ścieżkami, zawijasami. Z nieścisłościami  i głową w chmurach.

Jeden dzień. Drugi. Trzeci. Czwarty.

Różne przeżycia. Różne sukienki.

Z wiecznym spojrzeniem na przyszłości. Z niekończącymi się pragnieniami.

Z wiedzą gdzie leży szczęście i gdzie nie warto po nie sięgać.

Buduję sobie je jak każdy. 

Raz lepiej, raz gorzej.

Z dniami co mają znaczenie i tymi, o których jutro nie będę pamiętać.

Ale będę pamiętać o Tobie. I o niej. O nim. I o Was.

Życie.

W całości do wypełnienia przez nas samych. 

Z pudełkiem kredek w dłoniach, koloruję je po swojemu.

Jak każdy.

 I jak każdy, zupełnie inaczej.